Zer marrubi edo laranjondo loreen ezpain gozoak,
azukretik xurgatzen dutela
haren hatsaren urrea
eta mamia berotik
musukatzearen gorria.

Arrosa edo napal masail oso loratuak,
hau neurritasuna erretzen dira
nire behatzen ukipenetik
eta kimuetatik agertzen da
nire arima kikildu.

Itsaslabar edo hegan egiten duten izpi distiratsuak,
beren zetaz estaltzen dutela
zeru partikulak,
bihurria bezalakoa
kristal hegalak.

Ibaietako ilargi distiratsua edo ilargiaren itsasoa,
kaltetu gabeko olatuak estaltzen dituela
haizearen enborrean,
harean bezala
olatuek gatza uzten dute.

Zein harridura samurra ilunabarreko gazela batek,
burua sartzen
horizonte mozten,
baina gertu dagoenean
begiratu gabe begiratu.

Apiril edo udaberriko irribarre freskoa,
hori zure ahotik ateratzen da
eta dantzatu nire betileetan
kaioa bezala

Maitasun luzeko poemak

Eklipsearen zaratarekin
gauak bere soinekoa erantzi zuen,
la luna isiltasun handiarena
gure teilatua palpated
eta aurpegia estaltzen duzun bitartean
bere barreneko izarra
Zure besoetan nuen
hondartzako balkoian.

Harearen gainean kargatu zuten
ur zezen ausartak
eta ekariguzu ozeanoa
zilarrezko hamabi olatu
nire bularreko pampetan barrena
zure masaila itsatsita zegoen.

En mundua ametsak
zure bi begi txikiak igerian ari ziren,
haizeak kostaldea zeharkatu zuen
mihi gazia bezala
eta bere laztanen freskotasuna
jarri zure bi betileekin
eguraldia
Eta irribarrea aurpegian

A zer poza! A ze goxotasuna!
bere arima gaztea eman zuen,
nire seme txikiak lo egin zuen
eta zerbait ederra amestu,
horregatik nire bi begietan
samurtasuna burdinolara iritsi zen,
hiru hilabetek aurpegia dutela
ezpainak gorriak direla
eta alabastrozko larruagatik
nire bihotza gainezka.

Txantxangorri egiten jarraitu nuen
sehaska kanta nire eztarritik
pentsamendu bihurriak
txirikordatutako poesian
barruan daramadan maitasunarena
urrezko notetan trebatuta
izar iheskorra denean
hegoetako hautsarekin
nire abestiaren ondoren etorri zen
nola musu eman zizun ikusteko.

Orduan kantatzeari utzi nion
oraindik egunsentitik urrun
eta argi guztiak hiltzen direnean
neon nahasia
piztuta bere handitasun osoan
esne bidearen dirdira.

Oskolaren besarkada
txistu egin zidan belarrietan,
papiroz egindako ilargia
zure gainean zuritu egin zen
eta une horretan bertan
harpak isildu ziren
nire pentsamendu guztietatik
maitagarriei bidea egiten
maitasun paisaia horretakoa
oparitu zenion inkontziente hori,
erabat murgilduz
hondartzako giroan,
nire unibertsoa murgilduz
zure begiradaren ametsetan,
zu maitatzeko plazera sentitzea
ezer goxoz inguratuta.

Maitasun olerki luzeak

Mendien azpian dagoen leku batean
nire printzesa ezagutu nuen
herria oso txikia zen
bertako plazan berbena zegoen
eta erraketaren erdian
siluetak konkistatu ninduen
usoa bezain zuria
panpina begiekin
Esan nion: "ederra zara"
maldan behera goazela
eta hamar farola pasatzean
ilargi betea argitu zen.

Izpilikua isilean loretan
izarrak seinalatuz
aireak txirikordatutako hormak
zurdinaren distira
eta errepidean gelditzerakoan
sierra intimoa zen
oreinak urrun egin zuen orro
eta inguruko grina piztu zuen.
Xuxurlatu diot belarrira
mila sumendi, mila su
A zer ezpain gorriak! A ze larru leuna!
belar oparoaren gainean.

Betaurrekoen gainetik
ilargia astiro igaro zen
bere latarekin bainatzen
eta itsu botoia botatzean
blusaren botoiak
poliki-poliki, tentuz
gaueko ikasleen bidez
zeta zuria galopatu zen
haizeak dituen magnolia batzuenak
azal sekretuan zabalduta
itxura zuten bi bularretakoak
bi sagar fresko bezala.

Ai zer merkurio aldapatsua!
mendi magaleko ibai fina
bere ibilbidean apurtu egin zen
gure udaberriko ilargia
eta bertako uretako marmarra
zein jeloskorrak diren kastanetak
Ahotsa lapurtu nion haizeari
herriko jaietatik
sare bat, berriz
zuhaixka eta menda
ohe bat non ezkutatu
maitasunak bide librea eman zuen.

Azken intziri tristea
ezar gaitzazu zuhaixkan
eta ihintza lurrundu egiten da
bikote baten beroa.

Begiak itxita daude dagoeneko
gauak arropa galtzen du
eta urdina pasatzen duen hori
lotsa berriro jarri
zortzi kanpaiak gozotu egiten dira
eta almendrak mingotsak dira
zortzi izozte maluta
gerezian nabigatzen
arropetan pinazoa
istorio sekretu bat kontatu
soinurik ez hitzetan
bi aho egarrien azpian.

Nola marroi kanpandorrea!
de dorrea elizakoa
Zein ekilore! A zer prunes!
lorategiaren prisma du
bi bihotzak isildu egiten dira
kantatu sierrak kantatzen duela
eta oilarren horizonte bat
mendiko kakaleetatik urrun.

Maitasun poema luzeen bideoak

[Orbital_cluster pages = »115,142,155,134,96,112,147,80,49,121,189,193,196,33,167,219,225,68,40,61,83,75,65,102,55,44,72,179,150,129,137,202,208,91,107,173,214,162,184,88" = »DESC» orderby post ordena = »=» DESC »orderby = »6 ″ featured =» 6 ″]